سخنوری، سخنرانی و ارائه مطلب

نویسنده: کامیار عزیزی

سخنوری، سخنرانی و ارائه مطلب از جمله عنوان هایی هستند که عموما به جای همدیگر به کار می روند و در ذهن اکثریت افراد تفاوتی میان آنها وجود ندارد. همین مسئله باعث می شود که هر موقعیت انتقال اطلاعات از فرد به گروهی از افراد با یک معنا در ذهن تعبیر و تحلیل شود.

 

Mezzanine_126.jpg.crop.1200x675

سخنوری، قدرتی که در طولانی مدت با انجام مجموعه ای از فعالیت ها و پذیرش سبک زندگی خاصی مشتمل بر مطالعه فراوان، با دقت گوش دادن، افزایش دایره لغوی، تفکر نقادانه، تکرار و تمرین و قرارگیری در موقعیت های کاربری این فن در یک فرد ایجاد می شود. فنی که برای سخنرانان سیاسی، فعالان اجتماعی و به طور کلی افرادی که در مقابل سیل عظیمی از مخاطبان قرار می گیرد ضروری به نظر می آید (البته بسیاری از افرادی که در این موقعیت قرار دارند تلاشی در بهبود آن نمی کنند!)
سخنرانی، فعالیتی است که عموما در موقعیت انتقال مطلب به مجموعه بزرگی از مخاطبان انجام می گیرد. مخاطبانی از اقشار مختلف که در سطح سواد، آگاهی، فرهنگ و بسیاری از موارد دیگر تفاوت دارند. انتقال پیامی که تمامی اقشار حاضر درک کنند و در ذهن همه آنها سطح بالایی از مفهوم شکل گیرد هنری است که سخنران باید داشته باشد و سخنوری او به بهبود آن کمک شایانی می کند.
ارائه ی مطلب، انتقال مفاهیمی است عموما تخصصی، برای افرادی با سطح گیرایی (و در مواردی سواد و تخصص) نزدیک به هم که در یک محیط عموما کوچکتر از سخنرانی انجام می شود. مخاطبانی یکدست تر از مخاطبان سخنرانی و مطالبی دقیق تر از آن این محیط انتقال مفهوم را با سایر محیط ها متمایز می کند.در این محیط:
1- مخاطبان عموما آشنایی نزدیکی با ارائه دهنده دارند و بالعکس
2- مخاطبان عموما به کلیت مطالب مطرح واقفند
3- امکان پرسش و پاسخ و بحث به طور گسترده ای در ارائه ی مطالب وجود دارد
4- کوتاه است و مدیریت زمان در آن به مراتب از موقعیت سخنرانی مهمتر است
5- به علت تخصصی بودن، مطلب هرچه کم تکلف تر مطرح شود بهتر است، برعکس سخنرانی که وجود صنایع ادبی در آن به مرغوبیت کار می افزاید.
6- حجم مفاهیم منتقل شده در ارائه مطلب بسیار بیشتر و ریزتر از سخنرانی است
7- نوع اعتماد به نفس ارائه دهنده و سخنران اساسا متفاوت است. اولی معطوف به جرئیات، دومی معطوف به کلیات.
8- افراد در طول زندگی حرفه ای خود بارها و بارها در محیط ارائه مطلب قرار دارند اما قرارگیری در موقعیت سخنرانی معدود و به جایگاه فرد مربوط است.
اکنون میبینیم که سه لفظ مترادف در ذهن عموم، در معنا و کاربرد تفاوت های بسیاری با هم دارند.
مهمترین نکته مطرح در تفاوت این حوزه ها قابل آموزش بودن ارائه مطلب با روش و تمرینات صحیح در کوتاه مدت است که سخنوری و سخنرانی (علی الخصوص سخنوری) به هیچ وجه اینگونه نیست. برای بهبود سخنرانی نیاز به زمانی بسیار طولانی همراه با تغییر فعالیت های اساسی روزمره است. همانند یک رژیم غذایی که تا رساندن فرد سر وزن مورد نظر نیاز به تغییر سبک زندگی دارد.

توضیح عکس: سرکن رابینسون در صحنه یکی از معروفترین ارائه مطالب تاریخ

 

دوره تکنیک های ارائه مطلب آکادمی تخصصی تفکر نقادانه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *